Szczęśliwi są ludzie, którzy odnaleźli prawdziwą drogę i cel swego życia, cel istnienia ludzkości i bycia człowiekiem. Wszyscy, którzy odnaleźli cel i sen swego życia stają się głęboko religijni na podstawie doświadczenia i objawienia, a towarzyszy im wielka determinacja do działania, tworzenia i praktyki mistyczno-duchowej, jaką zawierają w swej głębi wszystkie prawdziwe szkoły religijne. Ludzie uduchowieni, niezagubieni, są bardzo ludzcy, delikatni, czuli i wrażliwi, szczególnie na cierpienie czujących istot, całej przyrody, chętnie wspierają innych pomagając bliźnim i są bardzo przywiązani do Boga, Guru i Wspólnoty Drogi, a Sādhana, codzienna praktyka jest podstawą ich życia i działalności na każdym polu! Kto odnalazł Boga, ten ceni sobie związek z Guru i przynależność do Wspólnoty Drogi (Sanghi), a także osiąga cel życia z pomocą kompetentnego nauczyciela i przewodnika Drogi. Ostra i potężna Sādhana czyniona we właściwy sposób i pod kierownictwem odpowiedniego Mistrza daje Spełnienie. Każdy człowiek szczery i oddany może również szczerze wypełniać każde zalecenie czy ćwiczenie, jakiego wymaga Sādhana, ażeby cel swego życia uczynić rzeczywistością, a potem pogłębić i rozwinąć! Regularność i cierpliwość, determinacja i zaufanie do przewodnictwa duchowego, niezawodnie prowadzą do sukcesu, a więź personalna, czysta i trwała z Guru, z Mistrzem Drogi, jest absolutnie niezbędnym fundamentem. Dom bez fundamentu się nie ostoi i rozpadnie przy pierwszej burzy, czyniąc osobę jeszcze bardziej zagubioną i pomieszaną w życiu. Wielu ludzi na Zachodzie z nagła porzuca Guru czy Nauczyciela doprowadzając się do depresji, kryzysu psychicznego czy obłędu z powodu zerwania więzi z dotychczasowym Mistrzem. Jednakże takie chore zachowanie obce jest ludziom Wschodu i dlatego kultura duchowa na Wschodzie stoi na o wiele wyższym poziomie niż w krajach Zachodu.

Starożytni mędrcy (Ŗszi), Święci (Sādhu), czy Mistrzowie (Swāmi) oświeconego ducha wskazywali, że najważniejszą ścieżką do osiągnięcia celu życia, prosperity i błogości oraz spełnienia jest DHYĀNA czyli MEDYTACJA! Mówi się o tym wśród przewodników i kapłanów wszystkich religii, jakie istnieją pod słońcem na Ziemi! Medytacja to sztuka życia pozwalająca osiągnąć sferę wieczności i nieśmiertelności oraz wiecznej błogości i szczęśliwości, która nigdy nie ustaje, o czym marzy skrycie lub jawnie prawie każdy człowiek. DHYĀNA to stan Umysłu bez wahań, lęków, zachwiań, wątpliwości i innych sensualnych dwoistości, stan ponad chwilowymi, ściemniającymi wrażeniami! Każdy może próbować refleksji, zadumy, rozmyślania, ale ich głębią jest medytowanie bez mentalno-emocjonalnych przeszkód, w spokojnej i nieskończonej przestrzeni wyższej Jaźni, prawdziwie ludzkiej Duszy! Dhyāna ma często wymieniane trzy składniki, a są to Mantra (Dźwięk), Mudra (Gest) i Yantra (Znak, Symbol) zaś system praktyki zawierający te trzy składniki w wyraźny sposób, nazywany jest Tantrą, co się potocznie tłumaczy jako duchowa Kultura, albo biała, dobra Magia. Dzięki trzem elementom poważnej praktyki wewnętrznej i duchowej, jakimi są Wibracje Dźwięku, Gesty oraz Znaki, człowiek osiąga spełnienie swoich marzeń i dążeń, powodzenie w świecie, wpływy, a ostatecznie Siddhi, czyli moce boskich charyzmatów, obudzenie wężowej Mocy Bogini, co zwane jest potocznie Kundalini!

Trzy metody, Mantra, Mudra i Yantra są dobrze znane w każdej religii, tak buddyjskiej czy hinduistycznej, jak i w muzułmańskiej czy chrześcijańskiej, gdzie nawet gestem rąk czyniony znak krzyża to typowa Yantra, a powtarzana fraza tzw. przeżegnania się jako formuła to typowa, stale powtarzana Mantra! Składanie rąk do modlitwy przed sercem, czy pozycja klęczna w modlitwie to typowa dla religii Mudra. Nie ma w Tantrze nic takiego bardzo tajemnego, chociaż każda rytualna czynność miewa swą głęboką interpretację i wyjaśnienie, znaną bardziej wtajemniczonym zaangażowanym czy zakonnym osobom. Tantra jako Mistyka Dźwięku, Gestu i Znaku jest głęboko praktykowana w obrębie Dachu Świata, jak nazywa się góry Himalaya wraz z Tybetem, a także po indyjskiej i chińskiej stronie Śnieżnych Gór! Powszechnie wiadomo, że sakralny i duchowy Taniec, oprócz śpiewu zawiera Gesty (Mudry) wykonywane całymi sekwencjami i dobranymi do przekazywanych treści słów. Stąd zapewne popularność, jaką ma duchowe Tańczenie w sakralny, rytualny i nabożny sposób, tak wśród Szamanów, jak w tańcach Tantry czy muzułmańskich Sufich. Stosowanie Mudr (czyli Gestów) dla leczenia wielu chorób, dobrze znane w starożytności, także współcześnie powraca na salony, a zalet terapeutycznych duchowego Tańca nie da się przecenić!

Bóg, Bóstwo i Bogini, posiada bardzo wiele imion, a wszystkie imiona Boże, uważane jako Święte przez odpowiednie im religie stanowią tak zwane Mahā Mantramy, Wielkie Słowa-Dźwięki, Wielkie Wibracje Ducha! Dla hinduisty Brahman czy Śiwa to Mahā Mantra, a dla muzułmanina Allāh to Mahā Mantra, podczas gdy dla chrześcijan i żydów JHWH (Jahwe) Elohim (Bóg) to Mahā Mantra albo EL SZADDAJ – Bóg Wszechmogący! Mantra służy przybliżeniu się człowieka do Boga, a także do Aniołów (Devas) czy Świętych i uważana jest za bardzo podstawowy, a zarazem najskuteczniejszy sposób uduchowiania i rozwoju człowieka. Kto nie praktykuje Mantry, ten na pewno pozbawia się możliwości uwznioślania, oczyszczania i wzrostu duchowego, to każdy człowiek niech wie i pamięta. Melodyczne recytacje, wibrujące powtarzania świętych imion Boga, to podstawa każdego różańca. Każdy szczerze oddany człowiek, oddany Bogu, chętnie i regularnie recytuje jakieś Imię Boże, czyli Mahā Matram, a czy jest to El Szaddaj czy Allāhu, czy też Om Śiwa, to już zależy i od tradycji, którą wybrał dla zgłębienia i często od karmana danej duszy i jej związku z religią. Oczywiście, szczegółowa i gruntowna Sādhana przekazywana jest przez odpowiednio doświadczonego Nauczyciela, Guru!

Tantra jest Białą Magią, a zarazem tym, co decyduje o skuteczności praktyki i otrzymywania Łaski, Charyzmy. Tantra nie jest praktyką czarnoksięstwa czy czarnej magii, co zwie się na Wschodzie jako Dźadu Tuna, ale jest ścieżką w sensie metody i techniki praktyki wiodącej ku Medytacji, ku temu, czym Dhyāna naprawdę jest. Bóstwo Śiwa oraz Bogini Parwati, władcy Niebios, są twórcami Tantry, która jest mistyczną i magiczną, charyzmatyczną stroną każdej religii, Huną Szamanów, cudownością Świętych Cudotwórców, mówiąc zrozumiale. Tantra ma praktykę Mantr jako podstawę, ale też pełno jest ezoterycznych medytacji, specjalnych przekazów i form praktyki dla różnych szczególnych celów. Powiada się, że Tantra jest Kultem Bogini, Mocy, bo Tantra powstała dzięki pytaniom Bogini Parwati kierowanych do Pana Śiwa, a zatem jest praktyką dla Kobiety Bogini i często przez kobiety w roli Guru bywa przekazywana! Nauka idei, ćwiczeń i metod Tantra Yana, Pojazdu, Wozu Tantry, trwa nieprzerwanie od ponad 22 tysięcy lat, jeśli brać pod uwagę najstarsze zapisane przekazy duchowe! Symbole, Gesty czy Dźwięki są doskonale ugruntowane w głębi ludzkiej psychiki w każdym społeczeństwie Trójkontynentu. Tantra w każdej organizacji religijnej jest praktyką, Sādhaną, a nie tylko zbiorem idei czy duchowych teorii, a kto zna Tantra Yanę, ten zna bardzo wiele praktyk Medytacji opartych na doświadczaniu trzech rdzennych metod i wiele Mantr na każdą okazję, jaką stwarza życie ludzkie. Energizacja środkowej kolumny ciała, pionowego kanału pierwotnej energii, kanału Suszumńa Nādî należy do podstawowych zagadnień praktycznych, a także skierowanie Mocy Kuńdalinî w górę, kanałem Suszumńa do kolejnych Siedmiu Ośrodków, Ćakramów, z którymi związane są zarówno Rytuały (Pudźa) jak i całe systemy specjalnych praktyk. Możecie być tylko wdzięczni Bogini Parwati za udostępnienie i przekazanie tak wspaniałej możliwości rozwoju całej ludzkiej rasie!

Himalaya Master L.M.